می شود باز بگویند که بی تقصیرند

جمعه هایی که بدون تو چنین دلگیرند

باز در گوش زمان ثانیه ها می گفتند

خسته از چرخش این عقربه های پیرند

یوسف پرده نشین بی تو زلیخا صفتان

شبی از حسرت پنهان شدنت می میرند

من و تنهایی یک پنجره چشم به راه

و غزلهایی که از نام تو جان می گیرند

عاقبت از غم تو قافیه های غزلم

زیر باران فراقت به خدا می میرند

(شیرین خسروی )

بسم رب الشهدا

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA > DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″>

gt;شهدا فاتحه ای ، حمدی ، دعایی!!!
برای من بخوانید که من مرده در این غفلت دنیا
و شما زنده و جاوید!
درخشان و درخشان چو خورشید.
و شما زنده تر از آب روان در پی اقیانوسید.
زنده چون مرغابی، چو کبوتر که به دور حرم یار مشغول طواف است پی پابوسید.
و در این نقطه شهر اندکی پیشتر از پیچ ریا، در خیابان دروغ ، کوچه نامردی؛
منه نامرد دم از نام شما می زنم و مسرورم!!!
غافل از سوختن پروانه و زدم طعنه که ای دیوانه
آخر این شمع چه ارزش دارد؟!!!
من دم از عشق زدم اما
غافل از اندیشه ی پرواز کبوتر بودم!
و شما آزادید
اوج پرواز شما را باید
از کبوتر پرسید!!
دلتان شیشه تر از هر شیشه، شفاف چو آب
و نماز شبتان چون دلتان
هرچه داریم همه از پاکی اعمال شماست!!
شهدا فاتحه ای، حمدی ، دعایی …